ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ Ν. ΘΕΟΦΙΛΗ
ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΧΑΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
1)"ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ"
2)"ΘΕΩΡΕΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ"
3)"ΑΝΤΙΚΕΡ ΙΔΕΩΝ"
4)"ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΙΣΘΗΣΗ"
Ποιητικά βιβλία του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου
2)"ΘΕΩΡΕΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ"
3)"ΑΝΤΙΚΕΡ ΙΔΕΩΝ"
4)"ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΙΣΘΗΣΗ"
Ποιητικά βιβλία του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου
Η ποιητική γραφή του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου άλλοτε εμπαιγμός θανάτου που υπόγεια μας χλευάζει κι άλλοτε στωική καρτερία του αδιαφιλονίκητου συμβάντος του "τέλους" μας. 'Αλλοτε πορεία μνήμης και υποσυνείδητος φόβος για την απώλειά της. Άλλοτε φιλοσοφία κι άλλοτε φωτογραφική λήψη της ζωής.
Η ποίηση του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου, ίσως όλα αυτά, αλλά και μαζί ένα προσωπικό παρασύνθημα που ξεκλειδώνει μια άλλη διάσταση του "υπάρχω" μας όπου το τραγικό στοιχείο των συναισθημάτων και φιλοσοφικών προθέσεων του Χαλιακόπουλου, αποκορυφώνεται.
Στην τεχνική του θαυμάζουμε την παλμική κίνηση του λόγου του, την αρτιογενή λεξιπλοκή του, την εναρμόνιση της ηχητικής και εικαστικής του στοιχειοθέτησης.
Στο βιβλίο «ΜΕΛΟΝΤΙΚΑ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ»,
το κουτσομπολιό στο μαγκαλάκι της κυρά Λόπης γίνεται η θεματική εστία που κινούνται τα ποιήματα της συλλογής, ως αποστάγμα συναισθημάτων κι εντυπώσεων. Προλογικά, σημειώνει ο Χαλιακόπουλος: «Τα τηγανοψώματα αχνιστά κάτω απ’ το φως των κεριών ξεφώνιζαν για ένα διάλειμμα του ασυναγώνιστου κουτσομπολιού και υπόσχοντο ένα δεύτερο καλύτερο μέρος, μιας και το χορτάτο στόμα θα χόρευε τώρα καλύτερα τον χορό του κους – κους...» κτλ.
Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτά τα νεανικά ποιήματα του Γρηγόρη, δεν υστερούν διόλου σε εικαστικότητα, στοχασμό, επαναστατικότητα, εσώτερο ερωτισμό και συναισθηματική παροχικότητα, από εκείνα τα ποιήματα που έγραψε σε μεγαλύτερη ηλικία και διαφοροποιούνται μόνον στην ηχητική, μιας και πολλά απ’ αυτά διατηρούν μέτρα κι ομοιοκαταληξίες, με επιτυχή ωστόσο τρόπο.
Στο βιβλίο «ΘΕΩΡΕΙΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ» προλογικά ο Χαλιακόπουλος μεταξύ άλλων διευκρινίζει: «Βρήκα μια θέση σ’ ένα θεωρείο και στρογγυλοκάθησα σαν Ρωμαίος αυτοκράτορας να απολαύσω την κόλασή μου» κι αφιερώνει το βιβλίο του «στην θλίψη που τον χάραξε».
Στην συλλογή αυτή ανεβάζει τον φιλοσοφικό πήχυ, κρατώντας σταθερά τις εικαστικές αρχές του λόγου του. Π.χ: Γράφει «έλα, έλα στην παράλογη ισορροπία μας, τα ναύλα πληρωμένα. Άλλωστε, ετούτη η ζωή, μάς χρωστάει μια πυξίδα».
Είναι λοιπόν πασιφανές πως δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει προς χάρην των εννοιών και των φιλοσοφικών του προεκτάσεων, την εικαστικότητα που αρμόζει στην ποίηση.
Στο βιβλίο «ΑΝΤΙΚΕΡ ΙΔΕΩΝ» ο πρόλογος αυτής της εξαίρετης ποιητικής συλλογής, έχει άπειρους νοηματικούς ελιγμούς, κρεσέντα συναισθηματικών τόνων, και εκρηκτικά σαρκαστική σοφία. Διαπιστώνουμε πως η βρισιά δεν λειτουργεί ως πρόκληση κι εντυπωσιασμός, αλλά ως κραυγή αγανάκτησης...
Το βιβλίο «ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΗ ΑΙΣΘΗΣΗ» ... κάποτε ουρλιαχτό και κάποτε ψίθυρος, και στους δύο τόνους όμως προσδιορίζεται η αυτολυτρωτική διάθεση.
Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος ξορκίζει εφιάλτες κοινωνικούς και προσωπικούς και μάλιστα του ξορκίζει αγαπώντας τους σαν την«ανάγκη για εχθρούς»
Κατερίνα Ν. Θεοφίλη
